Δευτέρα, 29 Νοεμβρίου 2010

ΓΙΑ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΛΕΞΗ: ''ΠΑΓΑΝΙΣΤΕΣ''.

Σχετικά με τον όρο «Paganismus» Υπερασπίζοντας το Αρχαιόθρησκο Έθος.


Από το βιβλίο του Ίνγκβαρ: «Οι Αρχαιόθρησκοι Απέναντι στους Αποκρυφιστές», εκδόσεις «Ανοιχτή Πόλη», Αθήναι 1996. Αναδημοσίευση με άδεια.

Όταν οι Χριστιανοί προσηλυτιστές πρωτοπάτησαν τα πόδια τους στην Αγγλία, η λέξη «heathen» (η οποία κατά κυριολεξία σημαίνει «κάτοικος της υπαίθρου») χρησιμοποιήθηκε από αυτούς ως άμεση μετάφραση του λατινικού «paganus» για να περιγράψει το ίδιο ακριβώς είδος ανθρώπων: εκείνους δηλαδή που ακολουθούσαν τις παραδοσιακές και φυσικές μορφές λατρείας, οι οποίες επί αιώνες επικρατούσαν σε πολύ παλαιότερους καιρούς από τους χριστιανικούς εκείνους.

Ωστόσο, οι λέξεις δεν μπορούν να οριστούν μόνο από το έτυμό τους. Η έννοιες του λεξιλογίου προσδιορίζονται από τον γενικευμένο τρόπο της χρήσης του. Τι μπορούμε λοιπόν να μάθουμε από τον τρόπο με τον οποίο όλοι αυτοί οι όροι χρησιμοποιήθηκαν σε πλατιά κλίμακα; Και, άραγε, χρησιμοποίησαν σωστά κάποιοι σεβαστοί κι έγκυροι συγγραφείς ή μελετητές τις πιό πάνω λέξεις;

Για ν' απαντήσουμε σε αυτά τα ερωτηματικά, ίσως θα ήταν καλύτερο το να προτρέψουμε τον κάθε αναγνώστη ν'ανατρέξει στα βιβλία της προσωπικής βιβλιοθήκης του και να ερευνήσει το πώς αυτές οι λέξεις χρησιμοποιούνται μέσα σε αυτά. Αξίζει βέβαια από την πλευρά μας να τονίσουμε ότι, για παράδειγμα, οι R. I. Page, R. W. V. Elliott, H. R. Ellis Davidson, Kevin Crossley Holland, David Wilson, Charles Seltman, E. V. Rieu, C. Kerenyi και William King, για ν'αναφέρουμε μόνο ένα μικρό δείγμα μελετητών που ειδικεύτηκαν στις προ-Χριστιανικές θρησκείες, χρησιμοποίησαν μηδενός εξαιρουμένου τους όρους «heathen» και «pagan», μάλλον παρασυρόμενοι ο ένας από τον άλλον, για ν'αναφερθούν στην μία ή άλλη μορφή του λεγόμενου Πολυθεϊσμού που επικρατούσε πριν τον Χριστιανισμό. Ο ίδιος τρόπος χρήσης απαντάται και στα γραπτά αξιόλογων ιστορικών (όπως λ.χ. του Arthur Bryant ή του Winston Churchill) ή διηγηματογράφων (λ.χ. του Walter Scott ή του Bulwer Lytton).

Παρόλα αυτά, εκείνο που αξίζει να τονιστεί εδώ, είναι το ότι κανείς από όλους αυτούς τους συγγραφείς δεν χρησιμοποιεί τους όρους για ν'αναφερθεί σε μαγεία, ένα φαινόμενο εξαιρετικά ξέχωρο από όλες τις ιστορικές μορφές του λεγόμενου Πολυθεϊσμού. Και δικαίως, αφού η κάκιστη χρήση αυτών των όρων για την περιγραφή καταστάσεων σχετικών με μαγεία, ή με την λεγόμενη «Βίκα» («Wicca») δεν νομιμοποιείται καθόλου περισσότερο στη λογοτεχνία, από όσο μηδενικά νομιμοποιείται στην απλή ετυμολογία.

Για αρκετούς αναγνώστες, ειδικά για τους αρχαιόθρησκους εκείνους, το να τονίζουμε την άβυσσο διαφοράς ανάμεσα στον Παγανισμό και στη μαγεία ίσως φαντάζει άσκοπο, σαν ν' αποκαλύπτουμε το πασιφανές.
Για άλλους επίσης, ειδικά για κάποιους θιασώτες της μαγείας, οι υπογραμμίσεις μας αυτές θα φανούν εξαιρετικά αντιπαθείς κι ενοχλητικές. Κάτι τέτοιο ωστόσο, επ ουδενί θα μας εμποδίσει να διακηρύξουμε την αλήθεια πάνω σ' αυτό το θέμα, μια αλήθεια η οποία άλλωστε μπορεί να καταδειχθεί με άπειρους τρόπους, όπως για παράδειγμα με την απλή ιστορική ανάμνηση κάποιων επιφανών παγανιστών του παρελθόντος.

Ο Όμηρος, λόγου χάριν, όχι μόνο απεκλήθη πατέρας της ευρωπαϊκής ποιήσεως -η οποία επίσης υπήρξε παγανιστική- αλλά επιπροσθέτως αναγνωριζόταν από όλον τον Αρχαίο Κόσμο ως ο επιφανέστερος θρησκευτικός και ηθικός του διδάσκαλος. Ένας παγανιστής των παγανιστών ο Όμηρος λοιπόν, επ ουδενί μπορεί να χαρακτηριστεί ωστόσο μάγος. Ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης ήταν φυσικά επίσης παγανιστές και η σκέψη τους σημάδεψε για αιώνες ολόκληρους μετά τον θάνατό τους τη φιλοσοφία της Ευρώπης, όμως κανείς τους δεν υπήρξε συνήγορος ή οπαδός της μαγείας. Τό ίδιο και οι Προσωκρατικοί, και ο Αισχύλος, και ο Αίσωπος, και ο Ιούλιος Καίσαρ, και ο Κικέρων, και ο Ιπποκράτης, και ο Οράτιος, ή οι Λίβιος, Λουκρήτιος, Σενέκας, Τάκιτος, Βιργίλιος και ο Ζήνων ο Στωϊκός.. όλοι τους μηδενός εξαιρουμένου υπήρξαν παγανιστές και απολύτως κανείς τους πρακτικός της μαγικής «τέχνης» ή των όποιων σχετικών. Και την ζοφερή ακόμη εποχή, όταν οι παγανιστές αντιμετώπιζαν τον μεγαλύτερο κίνδυνο στην Ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού, ο Αυτοκράτωρ Ιουλιανός και ο μέντοράς του Λιβάνιος, αγωνίστηκαν όχι για την αποκατάσταση της.. μαγείας, αλλά για την αποκατάσταση της λατρείας των Ολυμπίων Θεών και των αρχαίων ιεροπραξιών. Κι εμείς οι βόρειοι, μπορούμε να θυμηθούμε επίσης τους ήρωες και τις ηρωϊδες του δικού μας γένους, τα αρχέτυπα της εθνικής μας Ψυχής: τους Arminius (που βεβαίως δεν ασκούσε μαγεία!), Boadicea (που βεβαίως δεν ασκούσε μαγεία!), Hengest (που βεβαίως δεν ασκούσε μαγεία!), Penda (που βεβαίως δεν ασκούσε μαγεία!), Eric the Red (που επίσης δεν ασκούσε βεβαίως μαγεία!). Όλοι οι προγονικοί μας ήρωες δεν ασκούσαν μαγεία, αλλά αντιθέτως υπήρξαν αυτοί αληθείς θρησκευτές των αρχαίων Θεών, πολυθεϊστές, ευσεβείς λατρευτές και ηρωϊκές μορφές του πάτριου Παγανισμού. Όλα σε ένα.


Πηγή:  YSEE.GR

Η ΠΑΤΡΩΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ(Θρησκεία των Πατέρων μας) ή ΔΩΔΕΚΑΘΕΟΝ.

Η ΠΑΤΡΩΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΤΑΝΗ !!ΒΙΝΤΕΟ . ΔΕΙΤΕ ΤΟ!!


ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΣ
Κι επειδή αυτά δεν ήταν κατανοητά,οι ιουδαιοχριστιανοί κατακτητές έσφαξαν τους Έλληνες κι έτσι..."δεν υπήρχαν πλέον αρχαίοι Έλληνες",όταν οι ιουδαιοχριστιανοί συνεργαζόντουσαν με τους Τούρκους...!

Αιγηίδα η κοιτίδα του ανθρώπινου πολιτισμού - Η θεωρία της βυθισμένης Αιγηίδος

Κώστας Σκανδάλης με θέμα «Αιγηίδα η κοιτίδα του ανθρώπινου πολιτισμού - Η θεωρία της βυθισμένης Αιγηίδος»

Ο συγγραφέας παρουσίασε σημαντικά στοιχεία για την εξάπλωση του Ελληνικού πολιτισμού μέσω το πρωτοελληνικών φύλων και την εξάπλωση της Ελληνικής γλώσσας που παρέμεινε στην μνήμη των διαφόρων λαών σε μεγάλο τμήμα του κόσμου. Επίσης παρουσίασε αδιάσειστα στοιχεία που καταρρίπτουν την θεωρία των Ινδοευρωπαίων με γλωσσικές συγκρίσεις και μέσα από την ομοιομορφία των καταλήξεων σε διαφορετικές γλώσσες.
Τόνισε τον πόλεμο και την αδιαφορία του Πανεπιστημιακού κατεστημένου, που δέχεται σαν αξίωμα την θεωρία των Ινδοευρωπαίων, και απάντησε σε πολλές ενδιαφέρουσες ερωτήσεις των φίλων του συλλόγου.
Ολόκληρη η ομιλία στο βίντεο με τις πολλές παραστατικές διαφάνειες του συγγραφέα .

 
Κώστας Σκανδάλης:« Η θεωρία της βυθισμένης Αιγηίδος» from Archimedes Athenian on Vimeo.

Πηγη...

Σάββατο, 27 Νοεμβρίου 2010

Αρχαίοι Μακεδόνες με τεχνητή νοημοσύνη

‘ÁÇ±ί¿¹ œ±ºµ´ό½µÂ ¼µ ĵǽ·Äή ½¿·¼¿Ãύ½· Πόσο «έξυπνο» μπορεί να είναι ένα μουσείο; Πόσο η «διάχυτη νοημοσύνη», όπως ονομάζεται πλέον η εξέλιξη των τεχνολογιών στην κοινωνία της πληροφορίας, μπορεί να διαχέεται στην οπτική, στην αφή, στην ακοή ενός επισκέπτη;
Πόση σχέση μπορεί να υπάρχει ανάμεσα στις αρχαίες ψηφίδες και στα σύγχρονα pixels, τις μονάδες μέτρησης της πιστότητας της ηλεκτρονικής εικόνας;
Ακόμη περισσότερο, μπορούν να συνυπάρξουν, να συν-δημιουργήσουν και να συν-εκθέσουν ένα Ινστιτούτο Πληροφορικής (του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Ερευνας Κρήτης εν προκειμένω) με ένα αρχαιολογικό μουσείο, αυτό της Θεσσαλονίκης, που ιστορεί τα επιτεύγματα των αρχαίων Μακεδόνων πριν από 2.500 χρόνια;
«Μακεδονία: Από τις ψηφίδες στα Ρixels» είναι λοιπόν ο τίτλος της έκθεσης-εφαρμογής που αναπτύσσεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης.

Η θεογονία του Ομήρου- Θεών γένεσις

Θεών γένεσις

Οι μαρτυρίες που βρίσκονται στην Ιλιάδα του Ομήρου σχετικά με τη γέννηση των θεών και τη δημιουργία του κόσμου είναι σκορπισμένες αλλά αρκετές έτσι ώστε να....
σχηματίσουμε μια ιδέα για τη θεολογία του Ομήρου.

Ο Όμηρος θεωρεί σαν πρώτη αρχή από την οποία γεννήθηκαν οι θεοί τον Ωκεανό.


"ποταμοίο ρέεθρα Ωκεανοίο, ός περ γένεσις πάντεσσι τέτυκται"
(ο ποταμός Ωκεανός με τα ρεύματά του υφίσταται σαν πηγή υπάρξεως όλων των όντων)
Ιλιάδα, Ξ, 246


 

ΚΑΘΑΡΟ ΤΟ DNA ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ!

Έρευνα των Πανεπιστημίων του Στάνφορντ των ΗΠΑ και της Παβίας της Ιταλίας απαντά ευθέως στον περιβόητο Φαλμεράγερ.

Δεν έχει επηρεασθεί από τους Σλάβους ούτε από τους Τούρκους, παρά τα 400 χρόνια σκλαβιάς.
Evτυπωσιακό! To DNA (γενετική σύσταση) των Ελλήνων καταδεικνύει πως σε ποσοστό 99,5% πρόκειται για καθαρά καυκάσια φυλή (λευκή φυλή)! Γεγονός που σημαίνει πως η συνεισφορά στη γενετική σύσταση των Ελλήνων, άλλων πληθυσμιακών ομάδων, εκτός της λευκής, αποτελεί ελάχιστο ποσοστό, μικρότερο του 0,5%!

Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΤΟΟΥΝΧΕΝΤΖ - Οταν μιλούν οι νεκροί...

Σημείωση "Ελεύθερης Επιστήμης": Οι αρχαίοι Ελληνες εκείνοι την εποχή(2η χιλιετία π.Χ) έπαιρναν κασσίτερο απο τις Κασσιτερίδες Νήσους της Βρετανίας.

Ταξίδευαν λοιπόν τακτικά και ίσως το όνομα Σκωτία να προέρχεται απο το γεγονός οτι τους χειμερινούς μήνες είναι πολύ σκοτεινή. Φυσικά αυτό δεν έχει αποδειχθεί. Είναι μια υπόθεση.

Τετάρτη, 24 Νοεμβρίου 2010

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΕΝΟΣ ΔΙΣΚΟΥ


ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΕΝΟΣ ΔΙΣΚΟΥ
Ανέβηκε από apmaster. - Βίντεο με εμπειρίες από σχολεία.ψ

ΝΑ ΓΙΑΤΙ H ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΛΦΑΒΗΤΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΑ!

Η διαδοχή των γραμμάτων στην
πλήρη εκφώνηση τους δεν είναι
καθόλου τυχαία αλλά πίσω από
αυτήν υπολανθάνει μία πλήρης
γραμματική, συντακτική και
νοηματική συνέχεια, ανωτέρας
συλλήψεως.
Σύμφωνα με.....
αυτήν την γνωστή μας
εκφώνηση, τα ελληνικά γράμματα
(αφού προσθέσουμε και το
εξαφανισμένο σήμερα έκτο γράμμα:
Στίγμα ή Δίγαμμα)ακούγονται και
γράφονται ως εξής:

Τρίτη, 23 Νοεμβρίου 2010

Τα Ελεύθερα πνεύματα & η Γνώση.

Τα ελεύθερα πνεύματα, οι άνθρωποι που ζουν μόνο για τη γνώση, θα ανακαλύψουν σύντομα ότι έχουν πετύχει τον εξωτερικό σκοπό της ζωής τους, την οριστική τους τοποθέτηση απέναντι στην κοινωνία και στο κράτος και θα ικανοποιηθούν ευχαρίστως μ' ένα μικρό γραφείο ή με μια περιουσία, που μόλις τους εξασφαλίζει τα προς το ζειν γιατί θα οργανώσουν τη ζωή τους με τέτοιο τρόπο, ώστε μια μεγάλη αλλαγή των εξωτερικών συνθηκών, ακόμη και μια ανατροπή των πολιτικών δομών, να μην ανατρέπει μαζί και τη ζωή τους. Για όλα αυτά τα πράγματα θα ξοδεύουν όσο το δυνατόν λιγότερη ενέργεια, έτσι ώστε να μπορούν να βουτήξουν, μ' ολόκληρη τη συσσωρευμένη ενέργεια τους, σα να παίρνουν μια βαθιά ανάσα, στο στοιχείο της γνώσης. Έτσι μπορούν να ελπίζουν ότι θα βουτήξουν βαθιά και ότι θα ρίξουν μια ματιά στο βυθό.

Σάββατο, 20 Νοεμβρίου 2010

To Matrix και η σπηλιά του Πλάτωνα...

Έχουμε μάθει από καιρό πως οι ταινίες στους κινηματογράφους χρησιμεύουν ως εργαλείο συνειδησιακής χειραγώγησης, καθώς απευθείνουν εικόνες στο υποσεινήδητο... Αυτή είναι η μία όψη του νομίσαματος... υπάρχει όμως και μια άλλη πλευρά: σε πολλές ταινίες υπάρχουν μυνήματα που μας καλούν να αφυπνιστούμε. Υπάρχουν ταινίες οι οποίες με ένα νέο "κάλυμμα", μια νέα "συσκευασία" περιέχουν πανάρχαιες γνώσεις που μας καλούν να σπάσουμε της αλυσίδες που μας κρατούν δεμένους στη φυλακή της "πραγματικότητας" που κάποιοι άλλοι έχουν χτίσει για μας. Βέβαια όπως πάντα δε χρειάζεται να "αγοράσουμε" ολόκληρο το πακέτο ιδεών που σερβίρει μια ταινία όσο καλή και να είναι. Αρκεί να πάρουμε το μύνημα και να διατηρήσουμε ανοιχτούς τους ορίζοντες μας...

Μια τέτοια ταινία λοιπόν είναι και η τριλογία Matrix. Πολλά σημεία της θα μπορούσαμε να συζητήσουμε, αλλά για αρχή θα αναδημοσιεύσω μια προσέγγυση από το "Αλήθειες & Ψέματα"...


Η Ταινία Matrix και η Σπηλιά του Πλάτωνα

TRUELIES:
Για να μη νομίσετε ότι η όλη σύλληψη του σεναρίου της ταινίας MATRIX ήταν αποκλειστική ιδέα των σύγχρονων ξένων σεναριογράφων (των αδερφών Γουατσόφσκι), αξίζει να πούμε ότι όλα αυτά τα είχε αναφέρει ο Πλάτωνας στους διαλόγους του 2500 χρόνια πριν. Διαβάστε τις 2 ενότητες και δείτε το βίντεο που συγκρίνει τη Σπηλιά  του Πλάτωνα με το MATRIX.

1-Η Σπηλιά του Πλάτωνα
ΕΝΑ πολυ σπουδαιο αποσπασμα, απο την ΠΟΛΙΤΕΙΑ του Πλατωνα… προτεινω οσοι δεν το εχουν διαβασει να μην το προσπερασουν..μεσα σε λιγες γραμμες, “λεει” πολλα για να μιλησω με την γλωσσα της εποχης μας….

ΠΛΑΤΩΝ-ΠΟΛΙΤΕΙΑ-ΕΒΔΟΜΟ ΒΙΒΛΙΟ
Μετά από αυτά όμως, είπα, φαντάσου την ανθρώπινη φύση ως προς την παιδεία και την απαιδευσία, σαν μια εικόνα που παριστάνει μια τέτοια κατάσταση. Δες λοιπόν με τη φαντασία σου ανθρώπους που κατοικούν μέσα σε μια σπηλιά κάτω από τη γη, που να έχει την είσοδό της ψηλά στην οροφή, προς το φως, σε όλο το μήκος της σπηλιάς μέσα της να είναι άνθρωποι αλυσοδεμένοι από την παιδική ηλικία στα πόδια και στον αυχένα, έτσι ώστε να είναι καρφωμένοι στο ίδιο σημείο και να μπορούν να βλέπουν μόνο μπροστά τους και να μην είναι σε θέση, εξαιτίας των δεσμών, να στρέφουν τα κεφάλια τους ολόγυρα. Κι οι ανταύγειες της φωτιάς που καίει πίσω τους να είναι πάνω και μακριά από αυτούς. Και ανάμεσα στη φωτιά και στους δεσμώτες, προς τα πάνω, να υπάρχει ένας δρόμος που στο πλάι του να είναι χτισμένο ένα τοιχάκι, όπως τα παραπετάσματα που τοποθετούν οι θαυματοποιοί μπροστά από τους ανθρώπους, και πάνω απ’ αυτά τους επιδεικνύουν τα ταχυδακτυλουργικά τους.
Βλέπω, είπε.
Φαντάσου λοιπόν κοντά σε τούτο το τοιχάκι, ανθρώπους να μεταφέρουν αντικείμενα κάθε είδους, που προεξέχουν από το τοιχάκι, καθώς και ανδριάντες και κάποια άλλα αγάλματα ζώων, πέτρινα και ξύλινα και κατασκευασμένα με κάθε είδους υλικό, και, όπως είναι φυσικό, από αυτούς που τα μεταφέρουν άλλοι μιλούν και άλλοι μένουν σιωπηλοί.
Παράδοξη εικόνα περιγράφεις, και παράδοξους συνάμα δεσμώτες, είπε.
Μα είναι όμοιοι με μας, είπα εγώ και πρώτα και κύρια, νομίζεις πως αυτοί έχουν δει κάτι άλλο από τους εαυτούς τους και τους υπόλοιπους που είναι μαζί, εκτός από τις σκιές που δημιουργεί η φωτιά, και που αντανακλούν ακριβώς απέναντί τους στον τοίχο της σπηλιάς;
Μα πως είναι δυνατόν, είπε, αφού είναι αναγκασμένοι να κρατάνε ακίνητα τα κεφάλια τους εφ’ όρου ζωής;
Κι από αυτά που μεταφέρονται ; Δεν θα έχουν δει ακριβώς το ίδιο;
Τι άλλο;
Κι αν θα μπορούσαν να συνομιλούν μεταξύ τους, δεν νομίζεις πως σ’ αυτά που βλέπουν θεωρούν πως αναφέρονται οι ονομασίες που δίνουν;
Αναγκαστικά.
Τι θα συνέβαινε, αν το δεσμωτήριο τους έστελνε αντίλαλο από τον απέναντι τοίχο, κάθε φορά που κάποιος από τους περαστικούς μιλούσε, νομίζεις πως θα θεωρούσαν πως αυτός που μιλάει είναι τίποτε άλλο από τη φευγαλέα σκιά;
Μα το Δία, όχι βέβαια, είπε.
Και σε κάθε περίπτωση, είπα εγώ, αυτοί δεν θα θεωρούν τίποτα άλλο σαν αληθινό, παρά τις σκιές των αντικειμένων.
Απόλυτη ανάγκη, είπε.
Σκέψου όμως, είπα εγώ, ποια θα μπορούσε να είναι η λύτρωσή τους και η θεραπεία τους και από τα δεσμά κι από την αφροσύνη, αν τους συνέβαιναν τα εξής: Αν κάθε φορά, δηλαδή, που θα λυνόταν κάποιος και θ’ αναγκαζόταν ξαφνικά να σταθεί και να βαδίσει και να γυρίσει τον αυχένα του και να δει προς το φως, κι όλ’ αυτά θα τα έκανε με μεγάλους πόνους και μέσα από τα λαμπυρίσματα δεν θα μπορούσε να διακρίνει εκείνα, που μέχρι τότε έβλεπε τις σκιές τους, τι νομίζεις πως θ’ απαντούσε αυτός, αν κάποιος του έλεγε πως τότε έβλεπε φλυαρίες, ενώ τώρα είναι κάπως πιο κοντά στο ον και πως έχει στραφεί προς όντα που πραγματικά και βλέπει με σωστότερο τρόπο, και αν του έδειχνε το καθένα από αυτά που περνούσαν, ρωτώντας τον τι είναι και αναγκάζοντάς τον ν’ αποκριθεί, δεν νομίζεις πως αυτός θ’ απορούσε και θα νόμιζε πως αυτά που έβλεπε τότε ήταν πιο αληθινά από τα τωρινά που του δείχνουν;
Και πολύ μάλιστα, είπε.
Κι αν λοιπόν τον ανάγκαζε να βλέπει προς το ίδιο το φως, δενθα πονούσαν τα μάτια του και δεν θα έφευγε για να ξαναγυρίσει σ’ εκείνα που μπορεί να δει καλά, και δεν θα νόμιζε πως εκείνα στην πραγματικότητα είναι πιο ευκρινή από αυτά που του δείχνουν;
Έτσι, είπε.
Και αν, είπα εγώ, τον τραβούσε κανείς με τη βία από εκεί, μέσα από ένα δρόμο κακοτράχαλο κι ανηφορικό, και δεν τον άφηνε, πριν τον τραβήξει έξω στο φως του ήλιου, δεν θα υπέφερε τάχα και δεν θα αγανακτούσε όταν τον έπαιρναν, κι αφού θα έφτανε στο φως, δεν θα πλημμύριζαν τα μάτια του από τη λάμψη και δεν θα του ήταν αδύνατο να δει ακόμα κι ένα απ’ αυτά που τώρα ονομάζονται αληθινά;
Όχι βέβαια, δεν θα μπορούσε έτσι ξαφνικά, είπε.
Έχω την εντύπωση πως θα χρειαζόταν να συνηθίσει, αν σκοπεύει να δει τα πράγματα που είναι πάνω. Και στην αρχή θα μπορούσε πολύ εύκολα να διακρίνει καλά τις σκιές, και μετά απ’ αυτό, πάνω στην επιφάνεια του νερού τα είδωλα των ανθρώπων και των άλλων πραγμάτων, και κατόπιν αυτά τα ίδια. Και μετά από αυτά, τ’ αντικείμενα που είναι στον ουρανό και τον ίδιο τον ουρανό θα μπορούσε να δει ευκολότερα τη νύχτα, βλέποντας το φως των άστρων και της σελήνης, παρά στη διάρκεια της μέρας, τον ήλιο και το ηλιόφως.
Πως όχι;
Τελευταίο θα μπορούσε νομίζω να δει τον ήλιο, όχι στην επιφάνεια του νερού ούτε σε κάποια διαφορετική θέση τα είδωλά του, αλλά θα μπορούσε να δει καλά τον ήλιο καθαυτό στο δικό του τόπο και να παρατηρήσει προσεκτικά τι είδους είναι.
Κατ’ ανάγκη, είπε.
Και μετά θα συλλογιζόταν τότε για κείνον, πως αυτός είναι που ρυθμίζει τις εποχές και τους χρόνους και που κανονίζει τα πάντα στον ορατό κόσμο, καθώς και ο αίτιος, κατά κάποιο τρόπο, όλων εκείνων που έβλεπαν αυτοί.
Είναι φανερό, είπε, πως αυτά θα συμπεράνει ύστερα από τα προηγούμενα.
Τι λες λοιπόν; Όταν αναλογίζεται την πρώτη του κατοικία και την εκεί σοφία που είχε αυτός και οι τότε συνδεσμώτες του, δεν νομίζεις πως θα καλοτυχίζει τον εαυτό του για τούτη την αλλαγή και θα οικτίρει τους άλλους;
Και πολύ μάλιστα.
Κι αν υπήρχαν μεταξύ τους τότε κάποιες τιμές και έπαινοι και βραβεία γι’ αυτόν που θα μπορούσε να διακρίνει πιο καθαρά αυτά που περνούσαν μπροστά από τα μάτια του και γι’ αυτόν που θα μπορούσε να θυμηθεί περισσότερο ποια συνήθως περνούσαν πρώτα, ποια μετά και ποια ταυτόχρονα, και έτσι θα μπορεί να προβλέπει τι θα έρθει στο μέλλον, νομίζεις πως αυτός θα κατεχόταν από σφοδρή επιθυμία και θα ζήλευε τους τιμημένους από κείνους και τους μεταξύ εκείνων κυρίαρχους ή θα είχε πάθει αυτό που λέει ο Όμηρος, και πολύ θα επιθυμούσε “να ήταν ζωντανός στη γη κι ας δούλευε για άλλον, που είναι ο φτωχότερος” και θα προτιμούσε να έχει πάθει τα πάντα, παρά να νομίζει εκείνα που νόμιζε και να ζει έτσι εκεί;
Έτσι νομίζω τουλάχιστον, είπε, πως θα προτιμούσε να πάθει οτιδήποτε παρά να ζει έτσι.
Και τώρα βάλε στο μυαλό σου το εξής, είπα εγώ. Αν κατέβει αυτός πάλι και καθίσει στον ίδιο θρόνο, δεν θα ξαναγεμίσουν τάχα τα μάτια του σκοτάδι, αφού ήρθε ξαφνικά από τον ήλιο;
Και πολύ μάλιστα, είπε.

Αν χρειαζόταν ν’ ανταγωνιστεί αυτός με κείνους τους παντοτινούς δεσμώτες, λέγοντας την άποψή του σχετικά με τις σκιές, καθόσον χρόνο η όρασή του είναι αμβλεία, πριν προσαρμοστούν τα μάτια του, και για να συνηθίσουν δεν θα χρειαζόταν και τόσο μικρός χρόνος, άραγε δεν θα προκαλούσε περιπαιχτικά γέλια και δεν θα έλεγαν γι’ αυτόν πως με το ν’ ανεβεί επάνω, γύρισε με καταστραμμένα τα μάτια του και πως δεν αξίζει ούτε να προσπαθήσουν καν να πάνε επάνω; Και αυτόν που θα επιχειρήσει να τους λύσει και να τους ανεβάσει, αν τους δινόταν κάπως η ευκαιρία να τον πιάσουν και να τον σκοτώσουν, δεν θα τον σκότωναν;
Αναμφίβολα, είπε.

Αυτή την εικόνα λοιπόν, φίλε μου Γλαύκωνα, είπα εγώ, πρέπει να την προσαρμόσεις σε όλα όσα είπαμε πρωτύτερα και να παρομοιάσεις τον ορατό κόσμο με την κατοικία του δεσμωτηρίου, και τη φωτιά που αντιφέγγιζε μέσα σ’ αυτή με τη δύναμη του ηλιακού φωτός. Αν όμως παρομοιάσεις την ανάβαση και τη θέα των αντικειμένων, που βρίσκονται στον επάνω κόσμο, με την άνοδο της ψυχής στον νοητό κόσμο, δεν θα σφάλεις ως προς τη δική μου άποψη, αφού επιθυμείς να την ακούσεις. Κι ο θεός τουλάχιστον ξέρει αν τυχαίνει να είναι αληθινή. Εμένα λοιπόν έτσι μου φαίνεται. Πως στην περιοχή του γνωστού η ιδέα του αγαθού είναι τελευταία και μετά βίας διακρίνεται, όταν όμως τη διακρίνει κανείς δεν μπορεί να μην συλλογιστεί πως αυτή είναι η αιτία για όλα γενικά τα σωστά και καλά πράγματα, γεννώντας μέσα στον ορατό κόσμο το φως και τον κύριο του φωτός, και γιατί μέσα στον νοητό κόσμο αυτή είναι που διευθύνει και παρέχει την αλήθεια και τον νου και πως πρέπει να την ατενίσει οπωσδήποτε αυτός που εννοεί να ενεργήσει φρόνιμα και στην ιδιωτική και στη δημόσια ζωή.

2-THE MATRIX
Ας αρχίσουμε με μια σύντομη περιγραφή για να το φέρουμε όλοι στη μνήμη μας. Το “Matrix” λοιπόν, πρόκειται μιλάει για μια μακρινή εποχή όπου ο κόσμος που ζουν οι άνθρωποι είναι ένα μεγάλο ψέμα που συντηρούν για δεκαετιές τα κατασκευάσματα του ίδιου του ανθρώπου, τα “ρομπότ”. Βάζω τον όρο σε εισαγωγικά γιατί τελικά θα δούμε πως δεν πρόκειται για όντα διαφορετικά από εμάς. Αυτοί, παράγουν μια ψεύτικη πραγματικότητα με την οποία όλοι είναι βολεμένοι και κανείς δεν τολμά να αμφισβητήσει. Ή τουλάχιστον σχεδόν κανένας, αν εξαιρέσουμε τον Μορφέα και την παρέα του. Έτσι αυτοί που έχουν πραγματικά δει την αλήθεια, προσπαθούν να την μεταδώσουν και σε όλη την ανθρωπότητα ώστε να ξυπνήσει από το λήθαργο και να αντιμετωπίσει κατάματα τον εχθρό. Βέβαια η αποστολή τους δεν είναι διόλου εύκολη, καθώς τα “ρομπότ” (θα αναφέρεται από εδώ και στο εξής σαν “ΑΥΤΟΙ“) κάνουν τα πάντα για να πολεμήσουν τους φωτισμένους και να κρατήσουν τους ανθρώπους δούλους. Και βέβαια, τονίζεται ιδιαίτερα το γεγονός ότι όλα γίνονται μέσα στο μυαλό, και ο κόσμος Τους δεν είναι τίποτα άλλο από ένα σύστημα εξομοίωσης που παραπλανά τον εγκέφαλο.
Έχοντας υπ”όψην τα παραπάνω, εύκολα κανείς θα κάνει και την σχετική μεταφορά στην σημερινή ζωή. Μπορεί να ακουστεί λίγο ακραίο, μπορεί να μη συμβαίνει έτσι ακριβώς αλλά υπάρχει σοβαρή πιθανότητα το σενάριο του Matrix να έχει κάποια βάση. Καταρχήν αυτή η μακρινή εποχή δεν είναι και τόσο μακρινή όσο θα θέλαμε να είναι. Tα “ρομπότ” είναι κάποιοι άνθρωποι που έχουν πιάσει κάποιες υψηλές θέσεις και από αυτές κινούν τα νήματα της σημερινής κοινωνίας. Έχουν πλάσει ένα ψεύτικο κόσμο που όμως όλοι μας τον έχουμε αποδεχτεί σαν τον αληθινό και μόνο υπαρκτό. Ο κόσμος αυτός διέπεται από δικούς Τους κανόνες και νόμους που ουσιαστικά μας τους έχουν επιβάλει χωρίς να το ξέρουμε. Έτσι, έχουν καταφέρει να φέρουν τον κόσμο στα μέτρα τους και όλα να κινούνται γύρω από τις δικές τους επιθυμίες και αποφάσεις. Καθετι που γίνεται γνωστό από τη μια μέρα στην άλλη (καλλιτέχνες, μόδα, φαγητό, γλώσσα) είναι δικό Τους κατασκεύασμα, που αποφάσισαν να μας το πλασάρουν προς ικανοποίηση δικών τους συμφερόντων, χωρίς να μας ρωτήσουν. Το κακό στην υπόθεση είναι ότι όλοι μας αποδεχόμαστε κάθε Τους κίνηση αβίαστα. Αυτό βοηθιέται από την νέκρωση της σκέψης και της κριτικής ικανότητας, από τα πολλά δικά Τους μέσα (π.χ. ΜΜΕ, Πολιτική, Τηλεόραση).

Σ’αυτό το σημείο έρχονται να προστεθούν οι άνθρωποι που κατάφεραν να δουν την πραγματική αλήθεια, αυτή που κρύβεται πίσω από την επιφάνεια και χαρίζει την ευτυχία σε όσους την αποκτήσουν. Όμως παράλληλα με την ευτυχία τους δίνεται και ένα βαρύ έργο, αυτό της υποχρέωσης διάδοσης της αλήθειας και στους υπόλοιπους. Αυτό όπως και στην ταινία είναι κάτι πολύ δύσκολο. Γιατί εκτός από το κυνήγι των “εξωγήινων”, οι άνθρωποι είναι τόσο εξαρτημένοι από το Σύστημα που αν τους αποκαλυφθεί η αλήθεια μπορεί και να τρελαθούν. Θυμηθείται πως αντέδρασε ο Neo όταν αντίκρισε την αλήθεια και την απολογία του Μορφέα, λέγοντας ότι δεν απελευθερώνουν ανθρώπους που έχουν φτάσει σε κάποιο όριο ηλικίας γιατί εκεί η εξάρτηση είναι μεγάλη.

Τώρα μπορούμε να κάνουμε ένα άλλο παραλληλισμό. Ο τύπος που θέλει να γυρίσει πίσω στο Σύστημα του Matrix, είναι ο κλασσικός τύπος που εθελοτυφλεί και προτιμά να ζει στο ψέμμα επειδή εκεί μπορεί να ζήσει μια πιο άνετη ζωή, χωρίς κυνδίνους και υποχρεώσεις. Έτσι αποφασίζει να συνεργαστεί με τους “Πράκτορες” και να προδόσει τους μέχρι πριν συντρόφους του για να γυρίσει στην όμορφιά της ψεύτικης ζωής και παράλληλα να διαγραφτούν όλα από τη μνήμη του ώστε να μην έχει τύψεις ούτε να ξέρει πως ότι βλέπει, είναι κατασκεύασμα. Τα άτομα αυτά υπάρχουν και σήμερα. Έχουν ακούσει για την αλήθεια όμως την απορρίπτουν επειδή είναι πολύ καλά βολεμένοι και δεν θυσιάζουν αυτή τους την καλοπέραση για κάποιο σκοπό αφύπνισης που εμπεριέχει πολλές παγίδες.

Το Matrix και ο Πλάτωνας κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου. Είναι άραγε αοριστολογίες, παραμυθάκια και απλά μια ταινία ή έχουν βάσεις σε κάτι που και οι ίδιοι μας φοβόμαστε να εξετάσουμε; Είναι εσφαλμένος συναγερμός ή τελευταία προειδοποίηση για τον πλήρη έλεγχο; Η απόφαση δική σας…

http://vickytoxotis.blogspot.com/

Οι Έλληνες θα παραμένουν ιδιαίτεροι και θα έχουν το προνόμιο να υπερασπίζονται μόνιμα τον πολιτισμό απέναντι στη βαρβαρότητα


Συμπληρώνονται 70 χρόνια από την έναρξη του αγώνα που έδωσε η χώρα μας και ο λαός μας το 1940. Η επέτειος αυτή μας βρίσκει μπροστά σε σωρεία προβλημάτων και σε κατάσταση που μας επιβάλλει να αντλήσουμε το θάρρος και το σθένος που μας χρειάζονται. Καλό είναι λοιπόν να ανατρέξουμε σε μια πρόσφατη περίοδο της ιστορίας μας κατά την οποία ανέλπιστα βρεθήκαμε να διαθέτουμε και θάρρος και σθένος.
Η χώρα μας και ο λαός μας διαθέτουν μια ιστορική και γεωστρατηγική ιδιομορφία: βρίσκονται μόνιμα κάτω από ποικίλες επιβουλές που σταθερά απειλούν την ύπαρξή τους. Με τραγικότητα ακολουθεί ο ελληνικός λαός την ιστορική του πορεία: πάντα είναι υποχρεωμένος να αμύνεται και να αντιστέκεται.

Παρασκευή, 19 Νοεμβρίου 2010

ΖΕΑ - Η χειραγώγηση της μνήμης μέσω του ψωμιού και του "ΕΓΩ"

Ζειά -  "αλευρι ντινγκελ"‏

Όμάδα επιστημόνων έφθασε εις τήν Θεσσαλονίκην, όπου εύρισκες τότε ανθρώπους άπό όλες τις φυλές. Ήρεύνησε προσε­κτικά και έδημοσίευσε τό 1922...

τό πρώτο σύγγραμμα διά τις ομάδες αίματος και τις ιδιαιτερότητες εκάστης. Οί Έλληνες είναι κατά πλει­οψηφία "0" ομάδος και οί υπόλοιποι "Α" ομάδος, οί Χάζαροι είναι "Β" ομάδος κ.λπ. 

Το Μυστικό των Μυκηνών!

Κάποιες φορές βλέπουμε μια εικόνα και έχουμε συγκεκριμένη άποψη του τι βλέπουμε..

Κάποιες φορές αρκεί ένα κλίκ, για να μας κάνει να πιστέψουμε πως ό,τι βλέπαμε ήταν λάθος.. ένα ψέμα..

Κάπως έτσι αδιάφορα επισκέφτηκα πρίν χρόνια τις πολύχρυσες Μυκήνες..
Αδιάφορα, που λέει ο λόγος.. κάθε έργο του παρελθόντος μου κινούσε την περιέργεια και μου προκαλούσε δέος..
Με τα λιγοστά μέσα που διέθεταν οι τότε μάστορες, έφτιαχναν Παρθενώνες και ανάκτορα, όπως των Μυκηνών και της Κνωσσού..

Πέμπτη, 18 Νοεμβρίου 2010

H συγκέντρωση των θεών ήταν. σύνοδος πλανητών!

Οι ερωτικές ατασθαλίες της θεάς Αφροδίτης με τον Άρη και η συγκέντρωση των θεών για να τους πιάσουν στα. πράσα, που περιγράφονται με γλαφυρότατο τρόπο στην Οδύσσεια του Ομήρου, δεν ήταν φαντασία του ποιητή, αλλά ένα σπάνιο αστρονομικό γεγονός, που είχε προηγηθεί της συγγραφής του έπους. Αυτό αποκαλύπτεται ύστερα από επιστημονική μελέτη και με......
τη βοήθεια υπολογιστών και λογισμικού, που παρουσιάζει το newsbomb.gr.

Παρασκευή, 12 Νοεμβρίου 2010

Αρχές Ηγεσίας κατά Πλάτωνα


Αρης ΔιαμαντόπουλοςΥποστράτηγος ε.α.-Ψυχολόγος - Διδάκτορας Φιλοσοφίας1. Εισαγωγικά
Ενώ ο Πλάτων είναι σαφής και συγκεκριμένος για τις αρετές του ηγέτη, που αφορούν και τον κάθε άνθρωπο, για τις αρχές της ηγεσίας δεν συμβαίνει κάτι παρόμοιο με τις αρετές, οπότε αφήνεται στον μελετητή του να συμπεράνει αυτές μέσα από τις βασικές φιλοσοφικές σκέψεις του, που έχει διατυπώσει για διάφορα άλλα θέματα.
Οσον αφορά όμως την τέχνη της ηγεσίας, ασχολείται ιδιαίτερα στο έργο του με τον τίτλο «Πολιτικός», την οποία τέχνη ταυτίζει με την επιστήμη και ως πρώτη τέτοια επιστήμη στην ιεραρχία αυτών θεωρεί κατ' αρχή την πολιτική και αμέσως μετά από αυτήν την στρατηγική.

Δευτέρα, 1 Νοεμβρίου 2010

Φιλόσοφοι.. Οι Εχθροί Του Σκοταδισμού..Β”

29g-2-thumb-large

“Τί είναι κακό; Ό,τι γεννιέται από την Αδυναμία.
Τί είναι Ευτυχία; Το αίσθημα ότι η Δύναμη μεγαλώνει – ότι μια αντίσταση εξουδετερώνεται.
Όχι ικανοποίηση μ’ ό,τι έχουμε, αλλά περισσότερη Δύναμη· όχι Ειρήνη εν γένει, αλλά Πόλεμο· όχι Αρετή, αλλά Επιδεξιότητα
Οι αδύναμοι και οι αποτυχημένοι πρέπει να λείψουν: Είναι η πρώτη αρχή της δικής μας αγάπης για τον άνθρωπο. Και θα τους βοηθήσουμε σ’ αυτό. Τί είναι πιο θλιβερό από οποιοδήποτε ελάττωμα; Η ενεργός συμπόνοια όλων των αποτυχημένων και των αδύναμων:

Φιλόσοφοι.. Οι εχθροί Του Σκοταδισμού..A»

epikoyros
Άρα και οι φυσικοί εχθροί του Χριστιανισμού. Γιατί Χριστιανισμός = Σκοταδισμός. Μάρτυρας της Φιλοσοφίας, μαζί με τον Τζορντάνο Μπρούνο, την Υπατία, και ο Σωκράτης αποτελεί ένα από τα συγκλονιστικότερα παραδείγματα ανθρώπου που διώχτηκε και πέθανε για την ελεύθερη σκέψη του. Ο Σωκράτης παραμένει ένα φωτεινό παράδειγμα στην ιστορία της φιλοσοφίας και της ελεύθερης σκέψης. Ήταν ένας άνθρωπος που πέθανε χωρίς να προδώσει τις ιδέες του και με το θάνατό του τις επιβεβαίωσε ακόμη περισσότερο.
Watch live streaming video from apollonios at livestream.com
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...